Professionals

Voetklachten komen regelmatig voor. De prevalentie van voetklachten varieert van 17 – 41% bij ouderen boven de 45 jaar.1,2,3 Het is eveneens bekend dat voet en enkelklachten vaak gepaard gaan met meerdere gewrichtsklachten 3,4 en van invloed zijn op de gewrichten proximaal in de keten.5

In een groot onderzoek uit 2004 onder 4780 personen in Engeland, bleek dat voetklachten voorkwamen in 63% van de personen. Deze klachten varieerden van huidproblemen, eelt en zwelling van de voeten, tot invaliderende voetklachten. Bij vrouwen komen pijnklachten meer voor dan bij mannen, 25% versus 20%. Uit deze populatie had 10% van personen invaliderende voetklachten.1 11% van de vrouwen en 8% van de mannen.

In het tijdschrift Pain is in 2011 een systematische review gepubliceerd over de prevalentie van voet en enkelpijn bij ouderen van middelbare leeftijd en ouder. Vrouwen hadden significant meer klachten dan mannen. Voet, enkel en teenklachten kwamen dagelijks voor bij 20% van de populatie. Bij 65% van deze personen leidde dit tot beperkingen in het dagelijkse leven. De meest voorkomende lokalisatie van de klachten betreft voorvoet en tenen.3

Over het algemeen bestaat de therapie bij voetklachten uit de toepassing van steunzolen.
Bij patiënten met RA en voetklachten en bij patiënten met een pes cavus wordt dit ondersteund door evidence.4 Daarnaast blijkt gebruik van steunzolen uit onderzoek2,5 en wordt het in huidige richtlijnen bij voetklachten als gangbare behandelwijze benoemd. 3,4

Fysiotherapie bij voetklachten wordt bij een beperkt aantal aandoeningen beschreven.5 Het is bekend bij fasciitis plantaris,7 wordt beschreven bij tendinopathie van de m.peroneus en m. tibialis posterior8 en bij het verbeteren van de mobiliteit van eerste metatarsophalangeale gewricht ( MTP 1).9 De therapievormen zijn rekken van de fasci, excentrische rekken van de extrinsieke voetmusculatuur, en spierkrachttraining gecombineerd met mobiliserende oefentherapie voor de mobiliteit van MTPJ1, gecombineerd met looptraining.10
Daarnaast is bekend dat een programma van voet- en enkeloefeningen gecombineerd met gebruikelijke voetzorg een reductie liet zien van het valrisico bij ouderen.11

lees meer